Kort antwoord: In België mag u nagaan of een kandidaat solvabel is, en in een uitspraak van 2026 aanvaardde de Raad van State dat een inkomen van ongeveer drie keer de huur vragen een geldige solvabiliteitstoets kan zijn — op zich geen discriminatie op basis van vermogen. Maar dat is geen vrijgeleide om alles te eisen. Wat u mag vragen, wordt begrensd door de GDPR (privacywetgeving) en door de antidiscriminatiewetgeving: u mag het bedrag van het inkomen controleren, maar u mag niet selecteren op de herkomst ervan, of op een beschermd kenmerk.

Mag een verhuurder een inkomen van "3× de huur" eisen?

Een gangbare vuistregel op de Belgische huurmarkt is dat huur en kosten samen niet meer dan ongeveer een derde van het gezinsinkomen mogen bedragen — de zogenaamde "één-derde-regel". In een uitspraak van 2026, in een zaak onder de Brusselse Huisvestingscode, aanvaardde de Raad van State dat een inkomen van ongeveer drie keer de huur eisen een proportionele manier is om de solvabiliteit te toetsen, en op zich geen discriminatie op basis van vermogen inhoudt.

Dat is belangrijk, maar lees het zorgvuldig. Gelijkekansencentrum Unia en de huurdersbonden benadrukken dat het strikt of automatisch toepassen van de één-derde-regel toch discriminerend kan zijn — bijvoorbeeld wanneer een kandidaat wordt geweigerd die de woning wél zou kunnen betalen, of wanneer de regel het hardst treft voor alleenstaande ouders en mensen met een lager inkomen in tijden van woningschaarste. De regel heeft geen uitdrukkelijke wettelijke basis; wat telt, is of de solvabiliteitstoets redelijk en voor iedereen op dezelfde manier wordt toegepast, en niet als een mechanische filter. De zaak van 2026 ging over Brussel, en het huurrecht en de rechtspraak verschillen tussen Vlaanderen, Brussel en Wallonië — beschouw "3×" dus als een verdedigbare richtlijn, niet als een hard wettelijk recht overal.

Wat een verhuurder wettelijk mag vragen

Het leidende principe onder de GDPR is gegevensminimalisatie: vraag enkel wat u echt nodig hebt om een aanvraag te beoordelen, en bewaar het niet langer dan nodig. In de praktijk mag een verhuurder of makelaar aan een kandidaat doorgaans vragen:

• Voor- en achternaam en contactgegevens (e-mail of telefoon);
• Een identiteitsdocument, om de identiteit na te gaan;
• Het aantal personen dat in de woning zal wonen;
• Het bedrag, of een schatting, van het inkomen;
• Een bewijs van inkomen — bijvoorbeeld één recente loonfiche of een werkgeversattest.

Belangrijk: de kandidaat mag doorgaans zelf kiezen welk document hij gebruikt om zijn middelen te bewijzen, en mag gegevens weglakken die niet nodig zijn — zoals de naam van de werkgever op een loonfiche, of de herkomst van individuele betalingen op een rekeninguittreksel.

Wat een verhuurder NIET mag vragen

• Overdreven financiële gegevens — volledige rekeninguittreksels over meerdere jaren, volledige belastingaangiften of gedetailleerde rekeninghistorieken zijn buitensporig onder de GDPR;
• Gevoelige persoonsgegevens — gezondheidstoestand, medische informatie of een strafblad;
• Beschermde kenmerken — afkomst, nationaliteit, geloof, handicap, gezinssituatie, zwangerschap of seksuele geaardheid. Selecteren op een van deze gronden is verboden discriminatie.

De herkomst van het inkomen is beschermd — controleer het bedrag, niet de bron

Hier gaan veel goedbedoelende verhuurders de mist in. U mag nagaan hoeveel iemand verdient, maar niet de aard of herkomst van dat inkomen. Iemand weigeren omdat zijn inkomen een werkloosheidsuitkering, een tegemoetkoming voor personen met een handicap, een pensioen of een ander vervangingsinkomen is, geldt als discriminatie op grond van vermogen of sociale toestand, en is verboden. De correcte aanpak is het totale inkomen afwegen tegen de huur, ongeacht de bron.

Screen eerlijk — en houd een net dossier bij

De veiligste houding is ook de eenvoudigste: pas dezelfde objectieve criteria toe op elke kandidaat, verzamel enkel de gegevens die u nodig hebt, kunt u uitleggen waarom u ze verzamelde, en verwijder de dossiers van kandidaten die u niet koos. Dat beschermt u als een beslissing ooit in vraag wordt gesteld door Unia of een rechter, en houdt u in orde met de GDPR. Met ImmoDesk verzamelt u aanvragen, inkomensbewijzen en notities op één consistente, afgeschermde plaats, zodat elke kandidaat op dezelfde basis wordt beoordeeld.

Beoordeel elke kandidaat op dezelfde, verdedigbare basis

Eerlijk screenen draait om consistentie en enkel bewaren wat u nodig hebt. ImmoDesk houdt aanvragen, inkomensbewijzen en uw notities in één georganiseerd, afgeschermd dossier, zodat u elke kandidaat op dezelfde manier beoordeelt en in orde blijft met de GDPR. Start gratis — geen kredietkaart nodig en zet een screening op waar u achter kunt staan.

Dit artikel is algemene informatie over huurderscreening in België anno 2026 en is geen juridisch advies. Regels en rechtspraak verschillen per gewest (Vlaanderen, Brussel, Wallonië) en veranderen na verloop van tijd — controleer de actuele regel voor uw situatie of raadpleeg Unia, een huurdersdienst of een professional.